چرا اصفهان زیباترین شهر خدا خواهد شد؟

نوروز با تمام زیبایی های خود از راه رسید و باز هم عطر خوش بهار در کوچه ها و خیابان ها به پرواز درآمد و دل ها و خانه های مردم همۀ کوچه پس کوچه های شهرهای ایران پر از تازگی و سرور شد.

خاک روبه های روی هم انباشته شدۀ خانه های مردم از بین رفت و در و دیوار ها مثل روز اولشان برق افتاد، ردی از غبار بر روی شیشه ها وجود نداشت و همه جای خانه های با صفای مردم همیشه خون گرم ایران بوی تازگی می داد.

تعطیلات عید از راه رسیده بود و خانواده ها می توانستند با خیالی آسوده و با اندک پولی که در طول سال پس انداز کرده بودند بار و بنه یک سفر خوب و به یاد ماندنی را ببندند و پرواز کنند به جایی که سرود است و سرور.

ما هم مثل همه این آدم ها، بنه ای جمع کردیم و راهی سفر شدیم.

از کهن دیار هگمتانه به راه افتادیم و مثل "مارکوپولوی" داستان های قدیمی سفرمان را آغاز کردیم، "شهرکرد" را دیدیم، گشتی در مناطق زیست محیطی و حفاظت شده بعضی از شهرهای کهکیلویه و بویراحمد زدیم و با برخی اماکن گردشگری و توریستی آن آشنا شدیم، رفتیم و رفتیم تا به شهر یکدست و هزار بادگیر یزد رسیدیم، صفا کردیم از آن همه قدمت آن همه زیبایی و آن همه صافی و سادگی مردمانش، دست آخر به شهری رسیدیم که می گویند نصف جهان است.

در اولین بازدیدمان از این شهر هزار و یک رنگ، که اوایل شب هم بود، تمامی زیبایی آن به رخمان کشیده شد و زیبایی وصف ناشدنی پل خواجو، 33 پل و میدان نقش جهان آنچنان همه ما را در خود غوطه ور کرد که گویی تا کنون نه آثار باستانی دیده ایم و نه چنین نورپردازی زیبایی را در شب نظاره کرده ایم.

نورهای ارغوانی و سرخ به کار برده شده در حاشیه پایه ها و طاق های قدیمی پل ها، نمایی دیدنی از زیبایی این آثار در شب را ایجاد کرده بود.

به خودم گفتم مگر می شود با چند دهتا لامپ هالوژنی و نورافکن رنگی، چنان زیبایی این پل های قدیمی و استوار را دوچندان کرد، که میلیون ها نفر از سراسر ایران و جهان فقط برای دیدن آن و دقایقی نشستن در کنار این زیبایی با شکوه، سختی و هزینه سفر را تحمل کنند؟

به خودم گفتم، این کار قطعا کار مهندسان و طراحان کشورهای خارجه است وگرنه چطور است که تپه باستانی هگمتانه با تمام غرور و عظمتش، محوطه باستانی و کتیبه و آبشار گنج نامه با آن همه زیبایی و وقارش و تپه توریستی - گردشگری عباس آباد با تمام زیبایی اش در کنار صدها اثر و بنای تاریخی و طبیعی استان همدان مثل آدم های ننه مرده در تاریکی و خاموشی شب التماس چند صد نفر مسافر و بازدید کننده را می کشند و دست آخر هم اعتبار قدمت و وجودشان است که مسافران را به سوی آنها جذب می کند، نه زیبایی محیطی آنها.

خلاصه اینکه کلی آفرین و مرحبا به وجود آن مهندسان و متخصصان بیگانه که چنین زیبایی را خلق کرده اند گفتیم و راهی خیابان های شهر شدیم تا هوایی تازه کنیم.

دست خودمان نبود آنقدر هوای تمیز و روح پرور همدان ریه های ما را بد عادت کرده است که تحمل هوای سنگین شب های نسبتا شلوغ اصفهان را نداشتیم.

اما کارگرها و نیروهای خدماتی شهرداری تمام آرامش ما را در آن نصف شبی به هم ریختند و نگذاشتند چند قدم به راحتی و بدون سر و صدا قدم بزنیم.

نیروهای خدماتی شهرداری با لباس های رنگی مرتب خیابان ها را جارو می کردند و ماشین های مدرن نیز جدول ها و کناره های خیابان ها را می سابیدند تا خاک و خلی باقی نماند و بعد از آن تانکرهای پر از آب به جنگ خیابان ها رفته و تمام سر و کله خیابان و پیاده روها را با آب می شستند.

یکی از بچه ها گفت: برادر من، شهردارچی بودن که این همه های و هوی ندارد. ده - بیست تا نیروی خدماتی بگذارید جلوی شهرداری شهر و چند تا از خیابان های اصلی، آشغال هایی را که باد با خود می آورد را جمع کنند، چند نفر هم بگذارید کنار آثار باستانی و اماکن گردشگری که حضور داشته باشند و دستی به سر و گوش محوطه بکشند.

سوار تاکسی شدیم که به محل اقامتمان برویم، شکر خدا راننده تاکسی از وضع آسفالت خیابان ها خیلی راضی بود حق هم داشت برای پیدا کردن چاله با بچه ها و راننده تاکسی شرط بندی کردیم که به ازای هر چاله 500 تومان از آقای راننده بگریم ولی خبری از چاله و حفاری های اداره آب، برق، گاز و مخابرات نبود.

حقیقتاً اگر همین قرار را در شهر خودمان می گذاشتیم یک شبه مرد شش میلیون دلاری می شدیم.

سختی های زیادی برای برپا کردن چادرهای مسافرتیمان داشتیم، مسئولان راهنمای مسافر می گفتند فقط در 4 نقطه شهر اصفهان در ازای پرداخت مبلغی پول اجازه دارید چادر بزنید و ما هم می گفتیم زمین مال خداست بیا همدان هر جا که دوست داشتید چادر بزنید وسط خیابان و بیابان که هیچ در هر کدام از پارک های همدان که خواستید لم بدهید ولی قبول نکردند و پول ما را به حساب درآمد گردشگری و توریست خود واریز نمودند.

روز بعد برای بازدید از سایر اماکن گردشگری و توریستی به راه افتادیم اما بعد از چند مورد بازدید دیگر پولی برایمان باقی نمانده بود و مابقی پول هایمان را نیز مغازه های همیشه فعال سطح شهر برای خرید سوغاتی از ما گرفتند و ما ماندیم و جیب های خالی.

خوش به حال مسافران کهن دیار هگمتانه که اگر اهل تحقیق و پژوهش باشند و وقت کافی هم داشته باشند هر نفر می تواند با مبلغ کمتر از 10 هزار تومان همۀ یک هزار و 500 اثر و بنای تاریخی و گردشگری و زیست محیطی استان همدان را ببیند و این یعنی رفاه حال مسافران نوروزی!

از جلوی ساختمان شهرداری و سازمان میراث فرهنگی اصفهان که رد شدیم و نیروهای همیشه آماده آن را دیدیم تازه فهمیدم که چرا روی اکثر تابلوها و بیلبوردهای تبلیغاتی و همچنین شیشه عقب اتوبوس های شرکت واحد که در تمام طول شبانه روز آماده جابجایی مسافران بودند چنین نوشته شده است که:

اصفهان زیباترین شهر خدا خواهد شد

راستی، کهن دیار هگمتانه و پایتخت تاریخ و تمدن ایران زمین چه آینده ای را به انتظار باید نشیند؟